 |
 |
 |
|||
 |
 |
||||
 |
|||||
| Archief | |||||
|
26e
Nederlandse Maltezer Bedevaart naar Lourdes
Verslagen Lourdesbedevaart 2005 Achtereenvolgens zullen verslag doen van deze bedevaart:
Ervaring
van een pelgrim Surrealisme! Dat is in één woord de beschrijving van mijn bedevaart. In 1858, toen de Maagd Maria in de grot van Massabielle verscheen aan Bernadette Soubirous, een meisje uit een straatarme familie…. Surrealisme? In de eerste Mis in de kapel in het Accueil beschrijft monseigneur Bär het verhaal van dit zogenaamd onnozele meisje Bernadette, als inleiding voor onze gezamenlijke tocht. Voor een onwetende beginnende pelgrim het begin van een nooit te vergeten ervaring. Het vertrek naar een surrealistische wereld op zich: Lourdes. De enorme drukte maar toch ook de rust die je kunt vinden in Hoogmis, Lichtprocessie en Ziekenzalving. Surrealistisch en indrukwekkend, zeker wanneer je het projecteert naar het chaotische en haastige leven in Nederland. Heel erg onder de indruk was ik van de ziekenzalving; voor mij het meest aangrijpende moment van de bedevaart. Voor de gasten maar ook voor vele pelgrims was dit een heel emotioneel moment. Het bracht mensen tot besef van hun verdriet maar ook tot het besef van het geluk dat men heeft. Het ontmoeten van de vele andere gasten, waarbij ik geconfronteerd werd met een ander bestaan, met andere problemen en andere geluksvormen… Surrealisme? Het besef van het (Katholieke) geloof en de verschillende belevingen van de gelovigen. Zo ook het verhaal van een van de gasten die beschrijft nooit actief bezig te zijn geweest met het geloof. Ondanks haar (eerdere) opvattingen heeft zij deze bedevaart en haar eigen beleving ervan enorm weten te waarderen> Niet te vergeten heb ik enorm genoten van alle leuke en gezellige mensen die als gast of als pelgrim mee waren op deze reis. Ik heb vol waardering gekeken naar het enthousiasme waarmee de ervaren pelgrims hun reis weer begonnen en ons, de nieuwkomers, de weg hebben gewezen. De onvoorwaardelijke zorg waarmee de ervaren verpleegkundigen te werk gingen, heeft niet alleen ontzag maar zelfs een beetje jalousie met zich meegebracht, Ik heb er in veel opzichten van geleerd. De ervaring van de uniformen die zij droegen zal ook lang in mijn geheugen gegrift blijven, heel bijzonder om zoveel pelgrims uit zoveel verschillende landen te zien met één gemeenschappelijk doel. Heel veer gezelligheid! Dat telt zeker ook mee. Vanaf het vroege ontbijt, de lunch en het diner tot de borrels in de wat latere uren is er enorm genoten. Het is leuk om in zo korte tijd zo veel nieuwe mensen te ontmoeten en ervaringen van werk, privé en Lourdes uit te wisselen. Even met beide benen op de grond, maar dan wel in een surrealistisch hotel, waar zelfs de barman tot het surrealisme behoort. Naast al dit surrealisme terug in de realistische wereld. Maar nu wel met een enorme bagage, nieuwe energie en innerlijke rust. Vier dagen “gast” zijn bij de pelgrims geeft je een andere kijk op je leven! Veel dank voor deze bijzondere ervaring.
Lourdes
bedevaart 2005 Ondergetekende, gast Jos Lagerweij, is gevraagd om een verslag te schijven over de bedevaart naar Lourdes van donderdag 28 april tot en met maandag 2 mei. Donderdag 28 april ’s Morgens om 06.00 uur werden wij verwacht in het Trappistenklooster “Koningshoeven” te Tilburg. De ontvangst en begroeting van de gasten door de pelgrims op de vroege morgen was vriendelijk en een eerst indrukwekkende vertoning zoals alle pelgrims gekleed waren. Voor mij en ik denk meerdere gasten een eerst kennismaking met de “Orde van Malta”. Rond 07.00 uur vertrokken drie bussen richting Tourcoing waar de TGV vertrok naar Lourdes. De busreis leverden ons de nodige vertraging op rond Antwerpen waardoor spanning ontstond of we op tijd zouden aankomen in Tourcoing. Uiteindelijk kwam alles goed. Rond 12.00 uur is de trein vertrokken en na een voorspoedige reis kwamen we rond 20.30 uur aan te Lourdes. Bijzondere ervaring was dat tijdens de treinreis vele pelgrims persoonlijk kennis kwamen maken met de gasten. Tom Jansen brak alle records. Hieruit kon ik opmaken dat we met een speciaal gezelschap op stap waren. Tijdens de treinreis werd ons een informatieboekje uitgereikt waarin geschreven werd over de geschiedenis van de Orde, het programma over de 5 dagen, equipe indelingen, namenlijst van de gasten en de pelgrims. Keurig informatief boekje. Tevens kregen we het smoelenboek uitgereikt van de asten. Vanaf het station Lourdes in bussen naar het Accueil, naar onze kamers en het bed in want we hadden best een vermoeiende dag achter de rug. Vrijdag 29 april Na het wekken werden wij met ons eerste ontbijt verrast en dit was ieder morgen keurig verzorgd. Ik leerde nu ook een beetje mijn andere gasten kennen. Om 09.30 uur hadden wij een informatieve bijeenkomst in de kapel St. Paul van het Accueil met als sprekers: directeur Jan de van der Schueren, Bisschop Mgr. Bär, pastoor Walter Broeders, arts Sjef van Baal en Jan Lokin. Jan Lokin gaf informatie over de baden, Hierna volgde de openingsmis in voornoemde kapel. Na de openingsmis volgde op het terras van het Accueil kennismaking per equipe. Ik behoorde tot equipe 5. Zoals later bleek een voortreffelijke equipe. Wij werden in de gelegenheid gesteld, zowel gasten als pelgrims, om iets over ons zelf te vertellen. Het was een leuke en informatieve morgen. Na de lunch, ook deze was ieder dag goed verzorgd, zijn we naar de film over het leven van Bernadette gegaan. Een heel gave film die een zo bijzondere indruk bij mij heeft achtergelaten dat ik Eduard Thijssen heb gevraagd om een DVD voor onze dochter te kopen. De boodschap van Lourdes Samen met de woorden van de verschijningen geven de daden van Bernadette en de gebeurtenissen om haar heen ook een boodschap. Die heeft Bernadette niet zelf uitgevonden, maar stoelt op het Evangelie. Die boodschap kan men samenvatten in vier woorden: Armoede, gebed, boete en kerkopbouw. Hierna gezellig met ons allen thee en koffie gedronken aan de Gave. We hebben alle dagen voortreffelijk weer gehad. We hebben hier ook liedjes gezongen met ondersteuning van onze troubadour Ewout Smits. Nu begon je ook te merken dat er een hele bijzondere band aan het ontstaan was tussen gasten en pelgrims. De verbroedering was aan de gang, Na het diner, ook dit was alle dagen voortreffelijk verzorgd, zijn we naar de lichtprocessie gegaan en hebben we met alle Ordes die aanwezig waren deelgenomen. Dit is zo’n aparte belevenis met gebed en gezang wat je niet onder woorden kunt brengen. Toen ik samen met mijn pelgrim Michiel Heere het plein verliet, werden wij benaderd door een filmploeg van een verslaggeefster van NBS televisie uit Amerika voor een documentaire die zij maakten over het mirakel van Lourdes. Ik was overdonderd zodat Michiel als tolk heeft gefungeerd. Hierna ging ik met een apert gevoel naar bed als je dan de gehele dag de revue laat passeren. Zaterdag 30 april (Koninginnefeest in Nederland) Ik had 2 vlaggetjes boven mijn bed gehangen, een oranje shawl om en een oranje strikje opgespeld. De eetzaal was oranje versierd, een compliment op zijn plaats, Na het ontbijt waren we per equipe vrij om te doen wat we wilden. Een stadsbezoek om te winkelen, terrasje pakken, Lourdes bekijken of naar de baden. Ik heb met een paar gasten en pelgrims gekozen voor de baden. Tom Koot had in de wachtruimte het een en ander uitgelegd omdat hij ook gebruikt maakte van het bad maar het is zo’n speciale gebeurtenis voor je persoonlijk wat er zich in een paar minuten afspeelt. Het is net een film. Onbeschrijflijk. Hierna gezellig met een paar gasten en pelgrims een terrasje gepakt. Dan zie je ook weer hoe dicht een lach en een traan bij elkaar liggen. Tijdens de lunch werden we verrast met een dessert met oranjebitter waarbij we een aubade hebben gebracht aan het Koningshuis met het zingen van het Wilhelmus. Ook kreeg een van de gasten de mededeling dat het hare majesteit had behaagd om Mevrouw G. Theunissen te benoemen tot lid in de Orde van Oranje Nassau. Hierna gingen we naar de opening mis van de bedevaart van de Orde van Malta in de Pius X. Een grootse Eucharistieviering waarbij alle Ordes die nu in Lourdes waren in de kerk zaten. Het was zeer imposant met zoveel geestelijken en waarbij een kardinaal voorganger was. Na deze geweldige openingsmis gingen we naar de grot. Tegelijk vier kaarsen meegenomen voor mijn familie en deze opgestoken. Dit doet zoveel met je dat dit wederom niet te beschrijven is. Emoties en gevoelens komen eruit maar daar zijn we ook mensen voor. Hierna dus maar een terrasje gepakt om bij te komen met een paar gasten, Jos & Wilmie en de pelgrims, Susanne Mignot, Eduard Thijssen en Maarten Peek van mijn equipe en Dorothée Schaepman en Jenette va Eijk van een andere equipe. Zij hadden dit ook verdiend. Na het diner moesten we in de gang gaan zitten en ontvingen we als gasten een onderscheiding van de Orde die we vanaf dat moment moesten dragen. Heel bijzonder. Na het diner hebben wij met de mensen die door Riek Thelosen vanuit de Sint Maartenskliniek te Nijmegen waren benaderd, namelijk de gaste Wil, Wilmy, Wilna, Gerard en de beide Josjes samen met Eduard Thijssen aan de Gave gezeten, lekker zitten kletsen over de belevenissen en een lekker wijntje gedronken. Het was wederom een heel enerverende dag als je die in bed de revue laat passeren. Met voldoening ben ik in slaap gevallen. Zondag 1 mei Na het ontbijt gingen we naar de Pontificale Hoogmis in de Pius X. Naast het feit dat alle Ordes weer aanwezig waren en de ridders in vol ornaat waren, zaten er ook veel andere mensen in de kerk. Deze was gigantisch vol. Wederom heel veel geestelijken met als voorganger een patriarch uit Libanon. Het was een zeer indrukwekkende Eucharistieviering. Hierna zijn we met ons allen op het plein voor de basiliek op de foto gezet. Een pracht exemplaar. Na de lunch was de ziekenzalving in de chapel Notre Dame. Dit was voor mij achteraf het hoogtepunt van deze bedevaart. Dit heeft bij mij tijdens de zalving zoveel emoties en gevoelens losgemaakt over de afgelopen twee jaar dat ik er helemaal doorheen zat. Ook mijn persoonlijke intentie heeft mij diep gegrepen. Ik heb ook signalen ontvangen die ik niet kan thuisbrengen, Ik ben voortreffelijke gesteund door Eduard Thijssen en Susanne Mignot, bedankt, jullie waren kanjers. Hierna weer gezellig in de zon aan de Gave thee en koffie gedronken. Ik ben met een paar gasten en pelgrims naar de Sacramentsprocessie wezen kijken en heb een laatste bezoek gebracht aan de grot. Afscheid nemen valt zwaar. Voor het diner vast aanstalten gemaakt om de koffer in te pakken, helaas niet zoals mijn vrouw het had gedaan voordat ik ging. Dit was ons laatste diner waarbij wij als gasten een inzameling hadden gehouden voor de Orde. Deze gift mocht ik in een korte toespraak aanbieden aan Jan Lokin. In mijn toespraak heb ik stilgestaan bij de beleving in Lourdes van de Eucharistievieringen, de film, de lichtprocessie, de baden, de grot, de ziekenzalving maar vooral zoals de pelgrims, directie, geestelijke, artsen, verpleging, transpoet & vervoer, huishoudelijke dienst en de eetzaaldienst met ons zijn omgegaan. Voortreffelijk, jullie zijn allemaal kanjers. Hierna wederom op het terras een gezellig samenzijn waarbij we liedjes hebben gezongen. De verbroedering was nu helemaal compleet. Snel naar bed want we moesten de volgende morgen zeer vroeg op. Maandag 2 mei Rond 09.15 uur verlieten wij met de TGV de bedevaartplaats Lourdes waar we na een voorspoedige maar vooral gezellige (troubadour Ewout) treinreis rond 17.00 uur in Tourcoing aankwamen. Daar wachtte ons soep en brood. De bussen stonden klaar en wij stapten in voor de terugreis naar Tilburg waar we rond 21.00 uur aankwamen. Samen met de familie die ons kwamen ophalen, hebben we nog thee en koffie gedronken in het Trappistenklooster “Koningshoeven”. Ik heb van vele gasten en pelgrims persoonlijk afscheid genomen. Resumé Lourdes is een plaats waar je bij de heiligdommen nieuwe energie en inspiratie opdoet. Een lach en een traan liggen heel dicht bij elkaar dus een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. Er vindt verbroedering plaats tussen mensen en wat voor nationaliteit of geloof ze hebben is niet belangrijk. Onbekenden trekken met elkaar op dus ook lief en leed wordt samen gedeeld. Zie ook zoals gasten en pelgrims met elkaar omgegaan zijn. Nogmaals hartelijk bedankt en ik zeg dit namens alle gasten. Pelgrims jullie waren kanjers. Elst, 5 mei 2005 (Hemelvaarts- en Bevrijdingsdag)
Een “wonder”lijke ervaring. Nu ik voor de vierde keer als vrijwilliger (pelgrim) mee mocht naar Lourdes met de Orde werd mij gevraagd mijn ervaringen en belevenissen eens op papier te zetten. Iets wat ik in ieder gaval graag wil proberen. Lourdes; alleen de naam al roept bij velen, en ook bij mij, een mooie gedachte op: Maria, verschijningen, veel mensen en Bernadette. Dat ik, dankzij de Orde, de gelegenheid kreeg om dit niet “alleen”te mogen zien en beleven, maar samen met onze gasten en vele andere vrijwilligers, is heel bijzonder. Alhoewel de eerste keer dat ik Lourdes met de Orde bezocht emotioneel de meeste indruk maakte, heeft het zoveel in mij losgemaakt dat het, zeker ook na de jaarlijkse reünie, gaat kriebelen en ik denk: “Wanneer gaan / mogen we weer”? Lourdes bezoeken en ervaren voor enkele dagen roept ook vragen op, lokt discussie uit, zet je aan het denken op een manier, welke ik thuis in Nederland niet beleven kan. De heiligdommen, het verhaal van Bernadette, de aanwezigheid van zovele mensen, ziek of niet, van alle leeftijden en alle delen van de wereld geven Lourdes haar bijzondere betekenis voor mij. Tezamen met de gasten beleef je de dagen erg intens van ’s Morgens tot ’s avonds. Je helpt ze, praat met ze, lacht en huilt met ze, maar samen geniet je ook. Dit naast de kameraadschap, hulpvaardigheid en gezelligheid van de andere vrijwilligers. Het feit dat ’t elk jaar ander gasten zijn, naast nieuwe pelgrims en een groot aantal inmiddels bekenden, betekent een uitdaging voor mijzelf. Welke taken krijg ik, hoe ga ik daar mee om. Wat hebben de gasten meegemaakt in hun leven en welke verwachtingen hebben zij van Lourdes en van ons als vrijwilligers? Daardoor is en blijft Lourdes voor mij nog steeds een “wonder”lijke ervaring, die ik niet graag had en zou willen missen. De Orde, de gasten en de vrijwilligers kunnen ook in 2006 op mij rekenen, Ik ga immers dan voor “goud”. Son en Breugel, mei 2005
|
|||||
|
© Copyright Orde van Malta, Associatie Nederland |
|||||
