Vrijwilligersprijs voor Jacek Mycielski

Het 'Volunteer Recognition Program' van de firma Du Pont de Nemours beloont medewerkers die zich op uitzonderlijke wijze voor de maatschappij inzetten. In Kerkrade zijn twee medewerkers geselecteerd, die heel veel vrije tijd in vrijwilligerswerk steken. Een van hen is Jacek Mycielski die in Kerkrade in februari 1999 een onderscheiding met certificaat en een cheque van $1000 ontving voor zijn werk voor de Orde.

Om een beeld te geven van zijn activiteiten laten we hem zelf aan het woord in een vraaggesprek met de redactie van het bedrijfsblad "Du Pont Nieuws".

Redactie; Proficiat met je onderscheiding. Ik begrijp dat je actief bent in de Orde van Malta?

Jacek; Het is een van de oudste ridderordes, gesticht in de 11e eeuw in Jeruzolima (=Jeruzalem), met als oorspronkelijk doel de bescherming van zieke bedevaartgangers. Tegenwoordig is de hoofdzetelvan de Orde in Rome, vanwaar de coördinatie richting nationale afdelingen over de gehele wereld gaat, samen goed voor zo'n 12.000 leden. Het doel van de organisatie is ook aan de huidige behoeftes aangepast. De brief die hier ligt is een voorbeeld van een actie die nu loopt; een groep vrijwilligers voor de Malta hulpmissies bij de rampzalige gevolgen van cycloon Mitch en voor oorlogsslachtoffers in Kosovo.

Redactie; Wat voor specifieke bezigheden heb je binnen de Orde van Malta?

Jacek; Ik ben bestuurslid van de Poolse vereniging, delegaat BeNeLux. Als de meest treffende activiteit beschouw ik het nauwe contact met ernsig zieken en gehandicapten. Al gedurende 14 jaar ben ik daarbij betrokken, met als jaarlijks terugkerend hoogtepunt een bedevaart naar Lourdes. Mirakels? Ja, er gebeuren schijnbaar geneeskundig onverklaarbare zaken, maar dat is de vraag niet. In Lourdes zijn wij bezig met andere dimensies, met solidariteit van mensen in de nabijheid van pijn, van dood, van God. De grootste wonderen die daar plaatsvinden zijn naar mijn mening de innerlijke veranderingen. Ik denk aan de mensen die dankzij deze unieke belevenis hun handicap accepteren, acceptatie van hun kruis met als gevolg verandering van mentaliteit. Zeer regelmatig krijgen wij van 'onze klanten' naderhand brieven waarin staat dat de paar dagen samen in Lourdes, als de meest gelukkige dagen in hun leven zijn ervaren. De speciale band, sfeer die gevoeld wordt, is moeilijk uit te leggen aan buitenstaanders. Je moet er geweest zijnen niet als toerist, maar werkend temidden van het menselijk leed.

Redactie; Jij houdt je persoonlijk bezig met verpleging?

Jacek; Nu veel minder. Meestal zit ik in de coördinatie en de animatie. Wij kiezen vaak mensen die bedlegerig zijn en niet in staat zijn een lepel in de hand te houden. Uiteraard zitten er in ons team artsen en professionele verpleegkundigen. Wij verzorgen een 24-uurs service, die o.a. bestaat uit het helpen bij persoonlijke verzorging, helpen bij het eten en het begeleiden naar kerkelijke diensten. Het accent ligt eigenlijk niet op de lichamelijke verzorging, maar een intensief menselijk contact; dat contact staat hoog in ons vaandel. Dit staat in schril contrast met de verzorging die zij onder 'normale' omstandigheden krijgen. Het hele jaar door worden ze als patiënten behandeld, waarbij uiteraard aan de primaire behoeften voldaan wordt. Tijdens zo'n reis echter, krijgt juist 'de mens' de aandacht. Er wordt ruimte gemaakt voor persoonlijke gesprekken en voor individuele interesses. Tijdens zo'n reis wordt er daadwerkelijk naar hen geluisterd. Het feit dat zij op deze manier aandacht krijgen, laat op velen een onuitwisbare en vooral dankbare herinnering na.

Redactie; En wat bedoel je met 'animatie'?

Jacek; Wij proberen plezier in het leven te brengen. Elke dag iets leuks voorbereiden zoals zingen, muziek maken (gitaar) en dansen. Je zou eens moeten zien welke prachtige 'theaters' worden geregisseerd. Het feit dat er gedanst wordt met iemand in een rolstoel, speelt geen rol en verheugt de feestvreugde alleen maar.

Redactie; Je spreekt over 'klanten'. Wie zijn dat? Wie betaalt zo'n bedevaart?

Jacek; In onze speciale trein vertrekken wij vanuit Brussel met ongeveer 350 Belgen en Nederlanders, waarvan ca. 100 gehandicapten. In Lourdes, tijdens zo'n speciale 'Malta-week', komen wij dan bij elkaar met ongeveer 5.000 deelnemers uit alle windstreken. Onze zieken zijn door het jaar heen geselecteerd en op de reis voorbereid. Alleen aan hen die draagkrachtig genoeg zijn vragen wij een bijdrage. De resterende kosten en uiteraard de eigen reis- en verblijfskosten betalen de leden van de Orde zelf.

Redactie; Doet je gezin ook mee?

Jacek: Mijn zoon (29) is al zes keer in Lourdes geweest. Mijn dochters (25 en 22) waren diverse malen betrokken bij o.a. kampen voor gehandicapte kinderen. Mijn vrouw, ook lid van de Orde, is zeer actief betrokken bij het verzamelen van specialistische apparatuur voor Maltezer centra in Polen, denk daarbij bijvoorbeeld aan apparaten voor mammografie. In die centra wordt vrijwillig gewerkt en de hulp kan gratis verleend worden. Dit allemaal dankzij diverse sponsors.