Verslag internationaal zomerkamp 2007, Zwitserland

Verslag van het 24e Internationaal Maltezerkamp voor gehandicapte jongeren in Champéry, Zwitserland

Het internationale kamp streek dit jaar neer in het anders zo stille Champéry. Uit 20 landen zijn 400 mensen naar dit Zwitserse dorp in Wallis gereisd voor een GEWELDIGE week.

Vrijdag 10 augustus zijn we met de Nederlandse équipe naar Zwitserland vertrokken. Met 12 gasten, 15 begeleiders en één chauffeur gingen we de lange busreis aan. Met de gebruikelijk Bingo set, films en (karaoke) Dvd’s hadden we ons goed voorbereid. Sander, onze chauffeur, was al vaker mee geweest, dus hij verbaasde zich niet meer over de grappen en grollen van zijn reizigers.

Op de heenweg kwam de stemming er al snel in, maar ’s avonds in het Zwarte Woud, werd het echt “Berengezellig”. Iedere gast / begeleider koppel sliep met elkaar op een kamer, dus kon iedereen aan het samen slapen wennen. Na de lange reis en leuke avond was dit geen probleem.

De volgende dag reden we de bergen in. Het zonnetje straalde ons tegemoet toen we het pittoreske bergdorpje Champéry binnenkwamen. Het sportcomplex was omgetoverd tot het centrale punt, met eetzaal, disco en slaapzalen. Eigenlijk was het hele dorp kampterrein, aangezien de helft van de deelnemers ondergebracht was in hotelkamers verdeeld over het dorp. ’s Avonds was al gelijk het eerste feest georganiseerd: we konden dus al snel kennismaken met alle andere kampers. Van Amerika tot de Oekraïne en van Litouwen tot Ierland waren er gasten naar Zwitserland gekomen om bij elkaar te zijn.

Op Zondag werden wij allemaal welkom geheten in Zwitserland met een Zwitserse dag. Gast Ammer heeft de Zwitserse krant gehaald met zijn Alpenhoorn kwaliteiten. Daarnaast een spetterend optreden van de koebellen band en een echte Zwitserse barbecue. Alsof er de vorige avond niets was gebeurd, genoten we weer van een spetterende disco. Niemand kon stilzitten. Lot ging helemaal los op de dansvloer; Pjotr was blij weer barman te mogen zijn.

Het thema van het kamp, de Olympische Spelen, werd maandag al snel duidelijk. We werden opgedeeld in teams en gingen de strijd aan bij het blikgooien, de waterrace en niet te vergeten het schminken.

Ook werd er fanatiek Rafro bal gespeeld, een geweldig spel waar de regels afgestemd zijn op je mogelijkheden. Met veel gelach schoot iedereen over het veld totdat we niet meer konden. Gelukkig brachten de nodige watergevechten verkoeling. ’s Avonds konden we niet meer, dus hebben we spelletjes gespeeld.

Het thema werd de volgende ochtend voortgezet door een bezoek aan het Olympisch museum in Lausanne. Voordat we daar echter waren, eerst een heerlijke boottocht over het meer van Genève.  Onder een stralend blauwe lucht zat iedereen gezellig te keuvelen en van het uitzicht te genieten. We voelden ons echte filmsterren. Na bezoek aan het indrukwekkende museum moesten we snel terug voor de Christopher’s cup. Dit evenement wordt elk jaar gehouden ter nagedachtenis aan een Oostenrijks team dat enkele jaren geleden op de terugweg van een Maltezer kamp verongelukt is. Normaal word er een croquet spel gespeeld, maar deze keer was het op de ijsbaan. Justus, aangemoedigd door een fanatieke aanhang, heeft de Nederlandse eer hoog gehouden! Vervolgens mochten we met zijn allen Nederland promoten op de “Hollandse avond”. Wij hebben het kamp kennis laten maken met koekhappen, drop en de tompouce. Het oranje was overal te zien.

Op woensdag, Mariahemelvaart, begon de dag met een    Hoogmis en processie door het dorp. Alle bewoners waren uitgelopen om ons te zien, om vervolgens met elkaar te racletten op het dorpsplein. Het was erg leuk om deze nationale feestdag met dorpsbewoners te vieren. Na de raclette volgden workshops (schminken, paardrijden) en konden we met de skilift naar het station boven op de berg. Iedereen genoot van het geweldige uitzicht.

De volgende dag ging elke gast op de excursie die hij / zij uitgezocht had. Iedereen trok met zijn begeleider en andere landenkoppels een dag erop uit. Onze gasten hebben onder meer een oud Zwitsers fort bezocht, in Frankrijk een boottocht gemaakt, gevlogen, of een bezoek aan oude zoutmijnen gebracht. Gelukkig was die avond de “ silent night”, de eerste avond zonder disco. Zo kon iedereen goed uitslapen voor de laatste dag (en bonte avond).

Want die dag begon al vroeg met een demonstratie van echte reddingshelikopters en –honden. De Zwitsers maakten er een mooie show van! Vol inspiratie gingen we terug naar het kampterrein om de laatste avond voor te bereiden. Helaas werd onze stralende Catharina op vrijdag ziek en moest zij naar het ziekenhuis. Daar heeft Victorine haar de hele middag en avond opgevrolijkt zodat zij wel met ons mee kon naar huis op zaterdag.

De afwezigheid van Catharina en Victorine drukte de stemming van onze hechte equipe. Toch hebben we met zijn allen een geweldige Zweedse show neergezet met Marc en Maikel als stralende “dancing queens”.  Nadat elk land zijn act had opgevoerd hebben we nog lang met elkaar feestgevierd. Het was een memorabele laatste avond van een memorabel kamp!

Die zaterdag begon de terugweg. Iedereen was moegestreden, maar wilde toch niet weg. Het was zo leuk op het kamp, dat wilden we niet kwijt. Gelukkig waren we met zijn alleen nog een avond bij elkaar in Metz. Zo konden we nog een keer met alleen de equipe alle indrukken verwerken. We zijn er nog steeds niet klaar mee…

WAT EEN GEWELDIG KAMP!

© Copyright Orde van Malta,  Associatie Nederland