Contrast, maar niet alleen dat.

Door Mgr. drs. R. Ph. Bär o.s.b.

Erekapelaan SMHOM

Maart 2004

Op het ogenblik dat ik dit schrijf is het volop Paastijd. De alleluja’s in de liturgische diensten ruisen door de kerk met de feestelijke melodieën, zodat hart en geest opgetild worden tot op de plaats waar – zoals de Apostel Paulus zegt – “Jezus is, zittend aan de rechterhand van God de Vader”. Zo is het niet moeilijk om te doen wat dezelfde Apostel er bij zegt: “Bedenk niet de dingen van de wereld maar de dingen van boven, en zoek die ook”. Deze aanbevelingen zijn een bron van inspiratie en bemoediging, telkens weer. Wat zijn wij gezegend als christenen dat wij deze dingen weten en horen mogen, zodat wij de richting kennen die wij moeten kiezen voor ons leven. Vreugde kan er dus zijn, voor ons zoals voor Maria: Laetare, Regina Coeli!

Maar……..wat er om ons heen gebeurt is van een droefheid die bijna te veel is. Er is natuurlijk ook veel om dankbaar voor te zijn, ja zelfs om vreugde over te hebben. Helaas worden wij echter te veel en te frequent opgeschrikt door het kwade, het boze, het negatieve, En dat op vele terreinen: politiek economisch, cultureel en zelfs religieus. Het kwade, dat de overhand lijkt te krijgen, zodat het goede geen kans krijgt. Ieder van ons zal dit soort gevoelens hebben want wij leven er toch midden in en zo raakt het kwade dikwijls aan ons eigen leven.

Contrast? Ja zeker, heel reëel en voelbaar. Velen hebben dan ook moeite om te blijven geloven, en wij kunnen dat eigenlijk goed begrijpen, ware het niet dat wij, voordat wij de vreugde van Pasen kenden, geleden hebben met de Verlosser. Het lijden van Jezus, dat door een omstreden film ineens zeer centraal is komen te staan, en dat een manifestatie was van hetzelfde kwade waar wij nu mee te maken hebben. Christus is door het lijden heen gegaan en heeft het overwonnen. Hij deed dat voor ons, opdat wij zouden weten dat wij door lijden heen de lichtende werkelijkheid van de Verrijzenis zullen beleven. Temidden van het tumult van de wereld met al zij getob en gesteun, is daar de zekerheid van Gods uiteindelijke overwinning, voor ieder afzonderlijk en voor allen samen.

In afwachting daarvan mogen wij doen wat Paulus aanbeveelt: zoeken naar de dingen die “boven” zijn. En als dat in het groot niet lukt omdat wij geen conflicten kunnen voorkomen, martelingen niet kunnen uitbannen, honger en armoede niet kunnen doen ophouden, dan is het alleszins mogelijk om in de kleine dingen het hemels perspectief te doen oplichten. Dikwijls geschieden deze dingen zo, dat niemand ze ziet, bijvoorbeeld in ons eigen hart, maar dan weten wij dat God een zekere voorkeur heeft voor het “verborgene”, zoals het Evangelie het zegt, en ook voor het kleine.

Quae sursum sunt quaerite: zoekt de dingen die “boven” zijn; laat ons dat vooral doen, in alle nederigheid en kleinheid. Maar vastberaden, want wij zullen God vinden en met hem de weg van het leven gaan, dwars door het kwade heen, en het contrast te boven komen.