Verslag bezinningsdagen Banneux 2006

Verslag van Gerard van Lawick van Pabst

Van 13 tot 15 oktober organiseerde de Commissie Banneux voor de vijftiende keer het jaarlijkse bezinningsweekend in Banneux in de Belgische Ardennen. Het heiligdom Banneux, en het nabijgelegen kasteel Chaiyfontaine, waarin de 26 deelnemers aan het bezinningsweekend verbleven, is inmiddels voor vele leden van de Orde en haar gasten een vertrouwde plek voor persoonlijk gebed en geloofsverdieping.

De Commissie had een afwisselend en ontspannend programma samengesteld rondom de twee conferenties, met geloofsvieringen en ziekenzalving in de kapel van het kasteel , een bezoek aan het heiligdom en gezamenlijk gebruik van de maaltijden. De twee conferenties geleid door de erekapelaan Mgr. Bär stonden in het teken van het jaarthema “Levensloop en Vervulling”, ontleend aan het boek van Henri Nouwen en Walter Gaffney, waarin de fundamentele houding als mens tegenover het ouder worden wordt beschouwd: “Ouder worden hoeft geen reden te zijn voor wanhoop, geen langzame aftakeling, niet een noodgedwongen lot dat we moeten ondergaan. Wanneer we ons toewijden aan het leven en aan anderen, kan ouder worden een bron van hoop zijn, een weg uit de duisternis naar het licht, in plaats van een tijd van eenzaamheid en verlatenheid.”

Bij Mgr. Bär is het thema “Levensloop en Vervulling” in al zijn facetten, van de keuzes in het leven waar je achteraf spijt van hebt tot de angst voor identiteitsverlies aan het eind van het leven, in goede handen. Schijnbaar zonder moeite sprak Mgr. Bär over onder meer angst en wroeging en reikte hiervoor de wedervragen aan waarmee deze gevoelens, in een christelijk perspectief gezet, de vervulling van het leven niet in de weg staan. Kortom, goede raad voor het dagelijks leven van de ouder wordende mens, die niet in wanhoop wil vervallen maar zich met overtuiging en met een gerust hart aan Hem kan toevertrouwen. Wat ik in het bijzonder heb meegenomen uit dit weekend is dat het belangrijk is om iedere dag op te dragen aan de Heer, ook al zie je zelf soms helmaal niet wat de vervulling of het goede van die dag is.

Verslag van een gast

Door M.A. Bosch van Drakestein – Brouwers

De ontvangst en opening van het 15^e Bezinningsweekend in Banneux was, zoals voorafgaande jaren, weer warm, hartelijk en vol zorg. Op de vrijdagavond was er tijd om bij te praten en ons voor te berieden op de eerste themabespreking. Het onderwerp van dit jaar was ‘Levensloop en vervulling’. De leiding van beschouwing en discussie had monseigneur Bär. Op zaterdag was, naast de themabespreking, ook bestemd voor een bezoek aan de bron, een overweging en uitdieping van de verschijningen van Maria daar en, voor velen van ons, ook een uitdieping van de Kruisweg. ’s Zondags afsluiting van het thema met onze monseigneur die geduldig onze vragen beantwoordde. De eucharistievieringen op zaterdag en zondag brachten ons als groep ook dichter bij elkaar, Samen vieren, zingen en bedden en natuurlijk de persoonlijke intenties waarbij lief en leed gedeeld werd. Later die zondagmiddag het afscheid en dan, dankbaar voor wat we hebben ontvangen aan geestelijke bagage, weer naar huis.

“Levensloop en vervulling”

Door J-M. Bosch van Drakestein, pelgrim

Het thema van het inmiddels 15^de bezinningsweekend te Banneux dit jaar is: “Levensloop en vervulling”. Als onderdeel van het bezinningsweekend werd de bron bezocht. Hierna enige gedachten, dit jaar uitgesproken bij de bron van Banneux:

Toen wij vanuit onze woonplaatsen vertrokken in de richting van Banneux begonnen wij aan een korte pelgrimstocht. Nu zijn wij hier samengekomen bij de bron en horen het water stromen. Onze levensloop is op te vatten als een pelgrimstocht, waarin ook parallellen te herkennen zijn met de kruisweg.

Het vallen en opstaan, het lijden. Deze bron kan ons helpen dit alles te plaatsen. In de winter van 1933 verscheen Maria hier acht keer aan Mariëtte Beco, een meisje van elf jaar uit een gezin van zeven kinderen. Het was, en is, een arme streek. Het gezin Beco leefde ook in grote armoede. Het huisje waarin zij woonden staat hier net iets verderop en zo kunt u duidelijk zien hoe klein het is. In de toenmalige voortuin werd in 1933 al een verschijningskapel gebouwd.

Deze alle hier langs de bron was destijds een karrenspoor met kuilen en gaten. Vanaf de tuin ginds tot de bron hier heeft Mariëtte Maria gezien. Zij verscheen aan haar tijdens een ijzige winter. Ook Mariëtte struikelde en viel enkele malen. De parallel met de Kruisweg. Op de plaatsen van verschijning is een steen met ster in de weg aangebracht. Maria bracht een aantal boodschappen over via Mariëtte Beco, alle met een diepere betekenis die ik her slechts verkort zal aanstippen:

Steek uw handen in het water. Deze bron is Mij voorbehouden. Goede avond, tot weerziens.

Hier verwijst zij naar haar zoon Jezus, zoon van God. De bron van wijsheid, van liefde en van de gehele schepping. Vertrouwen, geloof, overgave. Durf uw handen in het water te steken. Parallel aan het sacrament van het doopsel zal deze handeling u verlichting brengen, vooral ook geestelijk.

Ik ben de Maagd der Armen. Deze bron is voorbehouden voor alle naties…. Voor de zieken. Ik zal voor je bidden, tot weerziens.

Hier geeft zij aan dat Jezus voor alle mensen uit alle landen op aarde kwam en mens werd zodat Hij ons kon dienen. Zij zal voor ons bidden, is dienstbaar aan ons.

Ik zou een kleine kapel verlangen.

Bouw een plaats van devotie, waar mensen zich op God kunnen richten.

Ik kom het lijden verlichten, tot weerziens.

Middels eerdere verwijzingen duidt zij impliciet op de verlossing en op de verlichting die voortkomt uit geloof in God als liefde. Ook hier weer die dienstbaarheid van Maria en haar zoon Jezus als opmerkelijke uiting van de alomvattende liefde van God.

Geloof in mij, ik zal in u geloven. Bid veel, tot weerziens.

Hier geeft zij impliciet aan dat God in u gelooft, u dient in zijn oneindige liefde en u slechts vraagt zijn liefde te beantwoorden met geloof in hem. Niet uit dwang of als tegenprestatie, maar open, eerlijk en uit vrije wil.

Mijn lief kind, bid veel. Tot weerziens.

Bid veel en richt je op God. Beantwoord zijn liefde.

Ik ben de Moeder van de Verlosser, Moeder van God. Bid veel, vaarwel.

Hier onthult zij nog eens nadrukkelijk haar identiteit om alle twijfel weg te nemen. Zou dat nu niet juist ook de kern en de kracht van ons christelijk geloof zijn? Een God van pure liefde – “Deus caritas est”, die zich in alle eenvoud op ons richt en, vanuit die zorgende liefde tot ons, van ons vraagt dit in alle oprechtheid en eenvoud te reciproceren?

Maria is hier op deze plek in Banneux verschenen en sindsdien worden hier wonderen verricht, Het is een van die plekken ‘waar de hemel de aarde raakt’. Hier is, door niemand minder dan Maria, de Moeder Gods, de boodschap herhaald. De boodschap van de liefde en de zorg van God voor zijn schepping, voor ons mensen. Banneux is als een oase met een krachtige bron in een wereld die soms op een woestijn lijkt, waarin de spiritualiteit lijkt te verdorren. In de droogte om ons heen is het voor ons ook vaak moeilijk de kracht te vinden nog te groeien in ons geloof en vrucht te dragen. Wij trekken daarom als pelgrims naar de bron om ons te laven aan het water uit die bron. De kracht van de liefde van Jezus die ons verlossing bracht door zijn lijden. Banneux is een oase voor zowel zieken als gezonden, een oase van gebed en ontmoeting, ontmoeting – door Maria- met God, met elkaar en – en dat is erg belangrijk – de ontmoeting met jezelf. Je ontmoet anderen onder soms verdrietige omstandigheden. Anderen die ziek zijn, ongelukkig, gehandicapt, eenzaam. Je ontmoet jezelf. Of je dat wilt of niet, je neemt afstand van de dagelijks leven, je wordt opgenomen in een dagroutine waarin activiteit, ontspanning en geloofsbeleving en geloofsverdieping elkaar in een rap tempo afwisselen. Luister naar het kabbelende water van de bron. Geef je over aan het ritme. Stel jezelf open…

In alle bedrijvigheid van het leven is het belangrijk momenten van rust, van ruimte voor jezelf te vinden. Jouw zorgen, verwachtingen, angsten, zonden, tekortkomingen, twijfels, keuzes, kwalen, klachten, verdriet, maar ook vreugde, dankbaarheid, liefde, alles kun je hier kwijt. Stort het in de bron. Spreek het uit, in stilte tussen de vele anderen bij de bron, of tegenover je medepelgrims. Doe zoals Maria vraagt: ‘Bid veel’.

Maria vraagt ook: ‘Geloof in mij, want ik geloof in u’. Durf je open te stellen. Wij zij heel verschillende mensen die hier samenkomen in Banneux, maar met een gedeeld geloof in God en in de liefde van God. Heel verschillende mensen die elkaar al dan niet toevallig ontmoeten, beleven samen bijzondere momenten. Een gesprek met die ander, ziek of gezond, kan verdieping geven aan je eigen overtuiging. Het kan je blik verhelderen waar het je eigen leven betreft, je onderscheid laten zien tussen wat er werkelijk toe doet in het leven en wat niet. Het kan je helpen de weg te vinden naar de vervulling van je leven is evenwicht met de mogelijkheden en ook de beperking die je moet accepteren. Banneux, een plaats waar de hemel de aarde raakt, waar wonderen gebeuren. Een plaats waar Maria u vraagt om in haar te geloven omdat zij immers in u gelooft. Laten wij tot haar bidden in het besef dat “als wij niet krijgen wat wij vragen, wij zeker wel krijgen wat we nu nodig hebben. Later zal blijken dat wat ons werd toebedeeld beter voor ons was da wat wij vroegen.” Bidden wij Maria om kracht, om inzicht, om de moed ons open te stellen en onze kwetsbaarheid te tonen, om eerlijk te kunnen zijn naar anderen, maar vooral naar onszelf.