WWW ORDE VAN MALTA

 Activiteiten

 




29e Nederlandse Maltezer Bedevaart naar Lourdes
2 mei - 7 mei 2008

INLEIDING BIJ DE VOORBEREIDING OP DE MALTEZER LOURDESBEDEVAART 2008

HET JUBILEUMJAAR

Het is de bedoeling een aanzet te geven tot de ontdekking van de spirituele dimensie. Wat is de boodschap van Maria? Wat is de betekenis van het ziek zijn, het lijden? Wat wordt er van ons gevraagd? Hoe krijgt dit gestalte? – in Lourdes en in ons eigen leven! Hoe dichtbij is of komt Lourdes?

Op 8 december jl. "Maria Onbevlekt Ontvangen" ging in Lourdes het jubileumjaar van start. Lourdes is de plek van het levende water uit de bron. Er is de menigte uit alle landen, volken en talen. Er is de vertrouwde grot, waar Maria verscheen. Er zijn de zieken en de gezonden. Er is het licht, de vele kaarsen. Het zijn de sterke symbolen, die ons aangeboden worden om de boodschap van Maria in Lourdes beter te begrijpen.

Bij gelegenheid van het jubileum is er geen beeldbepalend thema gekozen, maar wij worden uitgenodigd om de boodschap van Maria zelf tot thema en centrum van onze bedevaart 2008 te maken. Dat betekent concreet, dat wij uitgenodigd worden om ons in Bernadette te verplaatsen en in haar voetstappen te treden: Voel u als Bernadette, wanneer u staat of knielt voor de grot. Laat uw bidden niet alleen een herhalen zijn van het weesgegroet, maar ook het herhalen van de woorden die Maria tot Bernadette heeft gesproken. Laat u raken door de liefde die deze woorden bevatten. Maria’s woorden zijn er voor altijd, voor iedereen, voor u en voor mij.

A) LOURDES - DE VERSCHIJNINGEN

Maria is tussen 11 februari en 16 juli 1858 in totaal 18 x aan Bernadette Soubirous verschenen. Een enkele keer had zij een duidelijk boodschap.

Eerste verschijning - 11 februari 1858

Achtste verschijning - 24 februari

Ze heeft Maria horen zeggen: 'boetvaardigheid' en 'bid God voor de bekering van de zondaars'. Ook hoorde zij haar vragen dat ze de grond zou kussen, wat ze ook inderdaad heeft gedaan. Zij wil dus dat wij tot inkeer komen, zij roept op tot bidden en tot boetvaardigheid – een zwaar woord in deze tijd. Wij worden geroepen om ons open te stellen voor verzoening met God – en zij vraagt ons te bidden voor onze naaste, door de verwijzing naar de grond geeft Maria aan dat een boetvaardige en op de naaste gerichte houding de basis, de grond of de rots is waarop ons geloof is gefundeerd.

Negende verschijning - 25 februari

Maria zegt haar:. 'Ga drinken en U wassen aan de bron. Eet van het kruid dat U daar vindt'.  Het drinken van het water en het tot je nemen van het kruid, staat voor het tot je nemen van Gods Woord, je openstellen voor hetgeen de Heilige Geest in je wakker roept; Is het kruid een referentie aan het bittere kruid dat de Joden eten tijdens de Pascha, als herinnering aan de slavernij in Egypte? De avond ook dat de matses, het ongezuurde, ongedeesemde brood wordt gedeeld en gegeten evenals wijn of druivensap en lam. Net zoals Jezus dit later herhaalde tijdens het laatste avondmaal. Hetgeen wij vormgeven tijdens de viering van de  heilige eucharistie; Het wassen is de reiniging van zonden, het tot inkeer komen, je openstellen voor verzoening met God. Het is ook een referentie aan onze doop.

Dertiende verschijning - 2 maart

Bernadette hoort het verzoek: 'ga aan de priesters zeggen hier een kapel te bouwen, ik wil dat men hier in processie naartoe komt'.  Dit is de oproep aan de kerk om er voor te zorgen dat wij naar Lourdes kunnen komen en de operoep aan ons allen om dit dan ook te doen. Het gaat wel verder dan een stenen gebouw. Het is een oproep om samen ‘Gods kerk’ te zijn.

Zestiende verschijning - 25 maart

Maria boodschap:. Vier keer vraagt Bernadette haar naam. Nu komt ook het antwoord:

'Que soy era immaculada Councepciou', 'ik ben de Onbevlekte Ontvangenis'. Zij is de zuivere, zonde vrije en onbevlekte gelijkenis van God; Haar rechtvaardiging / legitimering van haar boodschap en oproep / onderstreept door de wonderen die plaatsvinden. De Onbevlekte Ontvangenis verwijst naar de harmonische vervlechting tussen het "Ja" van God en het "Ja" van Maria, dat ze vanuit een volledige overgave uitsprak, toen de Engel haar de Blijde Boodschap kwam brengen (Lucas). Het oorspronkelijke plan van de schepping werd op deze wijze in Christus vernieuwd en bekrachtigd; en in dit plan vindt ook zij, de Maagd en Moeder, haar plaats. Dit is de sleutel voor de ommekeer in de geschiedenis: met de Onbevlekte Ontvangenis is het grote Verlossingswerk begonnen, dat zich in het Kostbaar Bloed van Christus heeft verwerkelijkt. In Hem is ieder persoon geroepen om zich geheel tot aan de volmaaktheid van de heilgheid te verwerkelijken.

De Onbevlekte Ontvangenis is daarom de beloftevolle morgenrood van de Paasmorgen, van de stralende dag van Christus, die door zijn dood en zijn verrijzenis de volkomen eenheid tussen God en de mensheid te herstellen. Zoals Jezus de bron van het leven is, die de dood overwonnen heeft, zo is Maria de verzorgende Moeder, die op de noden van haar kinderen (alle mensen van alle tijden) ingaat en die aan hun gezondheid van lichaam en ziel werkt. Dat is de boodschap die het heiligdom van Lourdes voortdurend aan de gelovigen en pelgrims meegeeft. Dat is ook de betekenis van de lichamelijke en geestelijke genezingen, die zich voordoen bij de grot van Massabielle.

Zeventiende verschijning - 7 april

Zoals gewoonlijk draagt zij een brandende kaars in de linkerhand, met haar rechter beschermt zij de vlam tegen de wind. In de extase die volgt, beroert de vlam haar vingers, tien minuten lang. De arts,die er bij staat, kan geen enkele brandwond constateren en hij gelooft ook dat Bernadette echt iets ziet.

Achttiende en laatste verschijning - 16 juli

Op het feest van Onze Lieve Vrouwe van de berg Karmel. Als haar gevraagd wordt of de Heilige Maagd iets gezegd heeft, antwoord zij 'niets', maar tevens zegt ze dat ze haar nog nooit zo mooi heeft gezien.

Hierna neemt Bernadette de gewone lijn van haar leven weer op, haar groei in het geloof, die voor haar geheel bestaat in de trouw van elke dag

B) DE BOODSCHAP VAN LOURDES

De boodschap van Lourdes roept ons op tot verandering tot openstelling, ontvankelijkheid. Maria vraagt in Lourdes om ‘inkeer en gebed’, opdat mensen zich geestelijk kunnen vernieuwen. Het gaat om vernieuwing van geloof, de herbevestiging door de ‘doop’ met het water van de bron, en verdieping van het christelijk leven. Maria brengt ons bij haar Zoon via Hem bij God.

C) JAARTHEMA’S, STEENROTS, WATER, LICHT & VERZOENING

De jaarthema’s 2004 t/m 2007 zijn een voorbereiding op het feestelijk jubileumjaar 2008 waarin gevierd wordt dat Maria 150 geleden in Lourdes verscheen. Deze thema’s bieden een route naar de ‘verzoening met God’ als voorbereiding op het feest dat pas werkelijk een feest is als er eerst een verzoening aan is voorafgegaan, zoals dat ook gebruikelijk is bij elke H. Eucharistie.

C-1) OP DEZE STEENROTS ZAL IK MIJN KERK BOUWEN

De rots waarin zich de grot bevindt staat symbool voor de rots waarnaar ook in Psalm 18 ‘Het danklied van David’, wordt verwezen. ‘Heer, mijn rots, mijn vesting, mijn verlosser.’ Het is daarmee het fundament van de Kerk van waaruit de verlossing vloeit als water van een eeuwige bron en het zuivere licht van de Paasmorgen de duisternis verdreven heeft. Bij de 13e verschijning op 2 maart zegt Maria aan Bernadette: ‘Ga naar de priesters en zeg hen hier een kerk te bouwen. Ik wil dat men hier in processie naar toe komt.’ De grot in de rots staat symbool voor de Kerk en het heilig sacrament van de Eucharistie. De priesters worden geroepen aan Gods kerk te bouwen. Het gaat hier om het mystieke zichtbaar en tastbaar maken van de Kerk als lichaam van God, zodat alle mensen in processie tot God komen en Zijn Woord begrijpen in hun eigen taal (Pinksteren). Aan ons de oproep om Gods kerk te zijn.

C-2) HET WATER

Het water is een deel van de boodschap. De onverklaarbare genezingen vinden niet alleen in Lourdes plaats en door het water van de bron. Er zijn in Lourdes ook genezingen zonder het water en er zijn genezingen buiten Lourdes.
Het is immers God die geneest. Het water van de bron van Lourdes is heel gewoon water, zonder enige bijzondere eigenschap. Het belangrijkste aan het water van Lourdes is het antwoord dat jji geeft op uitnodiging van Maria: “Ga drinken aan de bron en reinig u er”. Lest uw dorst aan de bron die Christus is, en zuiver uw hart en uw leven, zoals bij het sacrament van het doopsel, om de weg met Hem, naar de Vader te gaan, op uitnodiging van Maria, zoals Bernadette ons voordeed. Reinig jezelf door, (1) boete te doen door schuld te bekennen, (2) om vergeving te vragen en (3) je geloof te beleiden, ergo: – KEER JE TOT GOD. Die keerbeweging, die bekering, in je leven zal zorgen voor het gepaste antwoord op de vragen in je gebed tot God, tot verlossing, tot genezing. Deze 3-eenheid komt steeds terug. Het bijzondere is dat ‘wij’, in het verlengde van Gods liefde, het water van Lourdes bijzonder maken. Een antwoord volgt altijd, al zal het vaak niet het antwoord zijn dat wij verwachten, maar wel een antwoord dat passender zal blijken dan onze wens.

C-3) HET LICHT

Bij het binnenkomen in het Heiligdom ziet u op de muren van het Informatiebureau: de tekst: "Houd uw lampen brandend!" Het is een woord dat Christus tot zijn leerlingen richt volgens Lc 12, 35, en via hen eigenlijk direct tot ons.

In het duister van de Grot zag Bernadette een licht, en in dat licht een zeer mooi, schitterend meisje, Maria, "de Onbevlekte Ontvangenis". Op geen enkele wijze werd ze door de zonde verontreinigd. Zij is op volmaakte wijze het beeld en de gelijkenis van God.

Jezus is het Licht dat in de wereld kwam. Heel zijn leven is een gevecht tegen de duisternis van de zonde. Op een bepaald moment lijkt de duisternis te winnen. Wanneer Judas weggaat om hem te verraden, "is het nacht" en wanneer Jezus sterft, valt de nacht in. Maar, met Pasen overwint het leven en de liefde. Het licht van de opkomende zon van de Paasmorgen is het christelijk licht, symbool van de overwinning op de dood door het eeuwig leven..

Het symbool van deze overwinning van Christus is de Paaskaars kaars die ieder jaar in de paasnacht wordt aangestoken. Voor Jezus is het niet genoeg te zeggen: "Ik ben het licht van de wereld". Hij zegt ook tot zijn leerlingen: "U bent het licht van de wereld" (Mt 5, 14), zoals dat ook onze doopopdracht is. Die tweede zin is voor ons veel moeilijker te aanvaarden dan de eerste. Hoe kunnen wij de stap zetten, van het woord over Jezus naar dit woord over ons?

Omdat wij in Christus zijn gedoopt, zijn wij zelf het licht, zijn wij "kinderen van het licht" (Efeziërs 5, 8-14). Door het doopsel worden wij "in het water en in de geest" herboren (Joh 3, 5). Dank zij Christus zien wij de nieuwe dag als bij de Paasmorgen. Daarom ontvangen wij bij het doopsel een kaars die aan de Paaskaars wordt aangestoken, symbool van het licht dat wij uitdragen in de wereld.

God schenkt ons zijn licht. Wij kunnen dit licht verbergen of doven of aanhouden. Wij zijn christenen, maar leven wij als christen?

Dat is een vraag om te overwegen tijdens je verblijf in Lourdes.

Iedereen moet op die vraag ‘in het licht van het Evangelie’ een eerlijk en oprecht antwoord geven.. "Zorg er voor dat het licht in je geen duisternis wordt" (Lc 11, 35).  Wat doen wij met het licht dat ons gegeven werd?

Deze gewetensvragen brengen ons tot ontmoeting met onszelf, tot zelfherkenning, en zelf-erkenning en  … tot verzoening met onszelf en met God. De drie-eenheid: beken je schuld, vraag om vergeving en beleid je geloof.  Door het sacrament van de verzoening wordt dit licht in ons weer levend.

C-4) ‘LAAT U MET GOD VERZOENEN’

uit de tweede brief van Paulus aan de Korintiërs (2 Kor 5, 20)

Wanneer Paulus aan de Korintiërs schrijft, stelt hij: Uw relatie met God is niet goed. Soms vergeet u Hem, soms doet u het omgekeerde van wat Hij vraagt. Soms bent u geneigd Hem helemaal te negeren. U moet de dialoog opnieuw aanknopen. U moet het vertrouwen terugvinden. God geeft u een teken: zijn Zoon Jezus, die zelfs zijn leven voor u geeft. Christus kan u met God verzoenen. Een voorwaarde: “Laat u met God verzoenen!” . Stel u open voor God. Dat vereist lef.

Van de verzoening naar de bekering

Jezus kwam in Galilea de goede boodschap van God verkondigen en zei:
“De tijd is rijp en het koninkrijk van God is ophanden. Bekeert u. Heb geloof in de goede boodschap.” (Marcus 1, 14-15)

Wij moeten ons bekeren. Wat is die bekering?

We moeten eerst onze visie op God veranderen. God is geen dreigende strenge rechter, ook geen onverschillige toeschouwer. Hij verwacht van ons openstelling en een antwoord van geloof, hoop en liefde. Hij is de vader van de verloren zoon, die Hij met ongeduld verwacht en naar wie hij toeloopt van zodra Hij hem ziet. De verloren zoon had zijn vader afgewezen, maar toen hij naar hem terugkeerde, zich naar hem omkeerde of bekeerde, werd hij met open armen ontvangen en werd er een feestmaal aangericht. God is oneindige liefde – Deus caritas est – zoals de titel van de encycliek van paus Benedictus luidt.

We moeten onze visie op het leven en de wereld veranderen. God helpt ons door de stem van ons geweten. Daarom helpt God ons met de “tien woorden”, die we gewoonlijk “de tien geboden” noemen: zij gelden voor alle mensen. Jezus verkondigt aan zijn leerlingen de Zaligsprekingen. Het zijn geen regels voor een goed gedrag. Het zijn de toegangspoorten tot het Rijk van God. Richtlijnen die ons helpen op de soms moeilijke weg van de groei en verbetering. De wereld om ons heen is de schepping van God. Wij zijn geroepen rentmeester te zijn over zijn schepping. Niet om de wereld uit te buiten, maar juist om met liefdevolle zorg te behandelen en er mee in evenwicht te leven.

We moeten ten slotte onze visie op onszelf veranderen. We moeten aanvaarden dat we ons hebben vergist, dat we verkeerd hebben gehandeld of dat we niet hebben gehandeld toen het moest. Die fouten maken wij herhaaldelijk, maar dat is geen reden om te berusten. Uiteindelijk moeten we aanvaarden dat we niet langer naar onszelf kijken, noch om ons te rechtvaardigen noch om ons te veroordelen: laten we ons aan God toevertrouwen, die ons beter kent dat wij ons zelf kennen. Uit vrije wil en in volle overtuiging. Hij is de liedevolle Vader op wie wij kunnen vertrouwen. in Psalm 18 ‘Het danklied van David’, wordt verwezen. ‘Heer, mijn rots, mijn vesting, mijn verlosser.’

Van de bekering naar de boete

Zich bekeren” is te vertalen als: “berouw hebben” of “boete doen”.
In de bekering zit zowel iets pijnlijks als iets bevrijdends. Wanneer de verloren zoon beslist naar zijn vader terug te gaan (Lucas 15, 17), klinkt hij niet verheugd. Toch is het de oplossing voor hem en hij heeft voldoende vertrouwen in zijn vader om zeker te zijn dat deze zich niet zal wreken. Het zelfde geldt voor Petrus, die Jezus na zijn arrestatie driemaal heeft verraden. ’s Morgens komt Jezus uit het huis van de hogepriester. Zijn blik kruist die van Petrus. Ongetwijfeld een blik van verwijt én van uitnodiging tot vertrouwen: “
Petrus weende bittere tranen
” zegt de evangelist (Lucas, 22, 62).

De weg van de bekering is pijnlijk moeilijk. Daarom vraagt Maria aan Bernadette en aan ons voor de zondaars te bidden. Het is een aspect van het katholieke geloof: iedereen is voor zich zelf verantwoordelijk, maar wij zijn niet alleen. Er zijn de broeders en zusters op aarde, met wie we onzichtbaar verbonden zijn. Samen vormen wij de gemeenschap van de heiligen, van alle heiligen. Ook bij de schuldbeleidenis bij het begin van de eucharistieviering vragen wij onze broeders en zusters voor ons te bidden. Niet afwijzend, maar solidair en steunend.

De ervaring van Lourdes is het binnengaan in de Grot. “Ik ben niet alleen: terwijl sommige mensen voor de Grot bidden, gaan anderen mij voor of volgen mij in mijn trage processie om er zelf binnen te gaan. Ik zie de bron van zuiver water, die me herinnert aan mijn doopsel, het nieuwe leven als kind van God. Helemaal achteraan in de Grot is het duister: de zonde belet mij helder te zien, maar ik (be)keer me naar het licht: naar Christus en de heiligen. Die weg ben ik ook gegaan onder de blik van Maria, waarvan het beeld in de nis staat, maar die aan Bernadette zei dat ze niet ver is van elk van ons. De Grot bezoeken is een mooie weg van bekering.”

Jezus heeft de vergeving van God strikt verbonden met de vergeving aan onze medemensen. We vinden dat ook terug in het Onze Vader:

... vergeef ons onze schuld
zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven.

De vergeving kan niet worden opgedeeld. Wij kunnen aan God geen vergeving vragen terwijl we onze naasten niet vergeven. Het gaat ook om een wilsintentie. Een diep gemotiveerde aandrang van binnen. In die zin is het ook een groeiproces, een ontwikkeling. Net als jouw geloof groeit, b;oeit en vrucht draagt, zo ontwikkeld zich ook het inzicht m.b.t. het goede, het geweten en de behoefte tot zuivering.

Een boodschap van Maria, wilde ik bij deze introductie in het bijzonder bespreken omdat zij ons voert naar de diepere mystieke betekenis van haar onbevlekte ontvangenis, wezenlijk voor het heil van de verlossing die haar zoon Jezus ons brengt en die tevens ons lijden in dit perspectief plaatst. Naast een diepere, mystieke zin biedt het ook zicht op de waardigheid van het leven onder alle omstandigheden.

DE ONBEVLEKTE ONTVANGENIS VAN MARIA & HET HEIL VAN DE VERLOSSING

In Lourdes zei Maria destijds in de plaatselijk dialect, de taal van Bernadette: "Que soy era Immaculada Councepciou".

Zij wilde met deze woorden haar verbondenheid met de gezondheid en het leven tot uitdrukking brengen. Toen door de erfzonde de dood in de wereld is gekomen, heeft God door de verdiensten van Jezus Christus Maria van de smet van deze zonde gevrijwaard en is over ons het heil en het leven gekomen.

De Onbevlekte Ontvangenis voert tot in het hart van het geheim van de schepping van de wereld en de verlossing. God wilde de mens het volle leven geven (Joh. 10, 10), maar maakte Zijn plan echter afhankelijk van het vrije en welwillende antwoord van de mens. Dus ook ons antwoord.

DE MYSTIEKE BETEKENIS VAN HET LIJDEN & HET ANTWOORD VAN LOURDES

Sinds de dag dat de Maagd aan Bernadette Soubirous is verschenen, heeft Maria op die plaats de pijn verzacht en zieken genezen en daarmee veel mensen het lichamelijk welbevinden teruggeschonken. Veel verder reikende wonderen heeft zij echter bewerkt in de ziel van de gelovigen, omdat ze hun hart geopend hebben voor de ontmoeting met haar zoon Jezus. Spirituele heling van de velen die de kracht vonden om de ‘keerbeweging’ te maken als werkelijk antwoord op het diepste verlangen van het menselijke hart naar innerlijke vrede, naar de diepte en de zin van het zijn, van het bestaan. De Heilige Geest, die op het ogenblik van de menswording van het Woord in haar zoon Jezus, over haar kwam, verandert de ziel van ontelbare pelgrims, die zich tot haar wenden. Ook wanneer ze de gave van de lichamelijke genezing niet verkrijgen, ontvangen ze wel altijd een veel belangrijker geschenk: de inkeer van het hart als bron van vrede en van innerlijke vreugde. Deze gave verandert hun leven en maakt ze tot Apostelen van het Kruis van Christus, teken van hoop, ook ten aanzien van de ernstigste en zwaarste beproevingen in de zin dat zijn inhoud kunnen geven aan hun doopopdracht, de zending, door deze vreugde en invulling van de zin van het zijn in het perspectief van ons geloof, uit te dragen.

In Lourdes kunnen wij de unieke deelname van de Moeder Gods aan het heilbrengende Verlossingswerk van Christus te begrijpen. Het wonder van de Onbevlekte Ontvangenis herinnert de gelovigen aan een basiswaarheid: alleen door de bereidwillige medewerking aan het plan van de Vader is het mogelijk, het heil te bewerken, want Hij wilde de wereld door de dood en de Opstanding van Zijn Eniggeboren Zoon verlossen. Door het Sacrament van de Doop wordt de gelovige in dit heilsplan binnengevoerd en van de erfzonde bevrijd. Ziekte en dood verliezen - ook al blijven ze in het aardse bestaan voortbestaan - hun negatieve betekenis. In het licht van het geloof wordt de lichamelijke dood, die door de dood van Christus overwonnen werd, de noodzakelijke overgang naar de volheid van het onsterfelijke leven.

LIJDEN & DE WAARDIGHEID VAN HET LEVEN

Ons lijden staat in een mystieke verbintenis met het lijden van Christus, met zijn lijden ter verlossing van ons allen. Het vraagt van ons een accepteren, een overgave. Wij hebben vrije wilsbeschikking. Wij kunnen zelf besluiten of wij ons lijden in dit heilsperspectief plaatsen. Deze bekering plaatst ons, met ons lijden, persoonlijk in het perspectief van de verlossing.

In Lourdes wijst Maria de weg. Als je een antwoord zoekt dat zin kan geven aan je leven. Je kunt het hier vinden. Het is een veeleisend antwoord, maar het is het enige antwoord dat de moeite waard is. Daarin vind je het geheim van de echte vreugde en van de vrede.

De Maagd van Lourdes heeft tenslotte een boodschap voor allen: wees vrije vrouwen en mannen! Maar herinner u dit: de menselijke vrijheid is een vrijheid die aangetast is door de zonde. Ze heeft ook bevrijding nodig. Christus is er de bevrijder van, Hij die "ons heeft bevrijd opdat wij waarlijk vrij zouden zijn" (Galaten 5,1). Verdedig uw vrijheid!

Maria nodigt ons uit om naar Lourdes te komen. Het is een van die plekken ‘waar de hemel de aarde raakt’, een oase met een krachtige bron in een wereld die soms op een woestijn lijkt, waarin de spiritualiteit lijkt te verdorren. In de droogte om ons heen is het voor ons ook vaak moeilijk de kracht te vinden nog te groeien en vrucht te dragen.

Wij trekken daarom als pelgrims naar de bron om ons te laven aan het water uit die bron. De bron die alle leven voortbracht. Ook zien wij het licht, gesymboliseerd met kaarsen en in processie. Het licht in de duisternis van de donkere grot,

Lourdes is een oase voor zowel zieken als gezonden, een oase van gebed en ontmoeting. De drie-eenheid van de ontmoeting: de ontmoeting – door Maria – met God, met elkaar en – en dat is erg belangrijk – de ontmoeting met jezelf.

Je ontmoet jezelf. Of je dat wilt of niet, je neemt afstand van je dagelijks leven, je wordt opgenomen in een dagroutine waarin werk, ontspanning en geloofsbeleving en geloofsverdieping elkaar in een rap tempo afwisselen.

Het zijn gebeurtenissen die je raken, je aan het denken zetten, verwonderen, ontroeren of aan het lachen maken. Heel verschillende mensen die samen komen in Lourdes met een gedeeld geloof in God, in de liefde van God. Heel verschillende mensen die elkaar al dan niet toevallig ontmoeten, beleven samen bijzondere momenten. Een gesprek met die ander, ziek of gezond, kan verdieping geven aan je eigen overtuigingen. Het kan je blik verhelderen waar het je eigen leven betreft, je onderscheid laten zien tussen wat er werkelijk toe doet in het leven en wat niet.

 

AD ULTIMO

Lourdes sublimeert tot een ontmoeting tussen jou en God. Ontmoet God in je naaste en ontvang Hem in jezelf.

« “Kom aan de bron drinken en u wassen!” »

 

Jean-Marie Bosch van Drakestein
Maart 2008

 
 

© Copyright Orde van Malta,  Associatie Nederland